Sostika Logia

 
;

Επειδ αυτς ο χαρακτηρισμς αποδδεται  σε  διφορες   Αγες  της Εκκλησας, ας δομε, αν εναι θεολογικ σωστς. Και  ββαια δεν εναι  για τους παρακτω λγους:

α) Ο Χριστς ονομζεται και  εναι ο Νυμφος της Εκκλησας, και χι  μνο ενς μλους Αυτς, δηλαδ μας Αγας.

β)  Τη Μεγλη Πμπτη  το βρδυ, στο «Σμερον κρεμται επ ξλου », ακογεται και το « λοις προσηλθη, ο νυμφος της Εκκλησας. Λγχη εκεντθη, ο υις της Παρθνου ». Δε λει   ο Νυμφος της τδε Αγας οτε καν της Παναγας την Οποα ορθδοξα ονομζει Παρθνον  και  Μητρα του Χριστο, αφο το Χριστ  τον ονομζει Υιν Της.

γ) Ο Απστολος Παλος  για το γμο λει,  « το μυστριον τοτο μγα εστν, εγ δε λγω εις Χριστν και εις την εκκλησαν» (Εφ. ε’, 32 ). Δε λει, εις Χριστν  και εις  την τδε Αγαν.  

δ) Αν μα Αγα ονομασθε νμφη Χριστο, γιατ να μη ονομασθε τσι και νας γιος;

ε) Αν μα Αγα ονομασθε νμφη Χριστο και χι και νας γιος, ττε λαμβνεται υπψη το φλο του ανθρπου πργμα απαρδεκτο, γιατ, « ουκ νι ρσεν και θλυ »( Γαλ. γ’, 28).
 
στ) Αν μως πει κανες τι  η λξη νμφη δεν αναφρεται στο σμα  της Αγας αλλ στην ψυχ, και ο γιος  ψυχ χει.

ζ) Στην  παραβολ των δκα παρθνων, αυτς οι δκα δεν ονομζονται νμφες αλλ παρθνοι. Δεν ταυτζονται  « αι  παρθνοι» με την νμφη πως φανεται και στον ψαλμικ στχο, « πσα η δόξα της θυγατρς του βασιλέως σωθεν, εν κροσσωτος χρυσος περιβεβλημένη, πεποικιλμένη. απενεχθήσονται τω βασιλε παρθένοι οπίσω αυτς, αι πλησίον αυτς απενεχθήσονταί σοι·  απενεχθήσονται εν ευφροσύνη και αγαλλιάσει, αχθήσονται εις ναν βασιλέως » (Ψ. 44,14 -16).

η) Στην Αποκλυψη γρφεται, « και την πλιν την αγαν Ιερουσαλμ καινν εδον καταβανουσαν εκ του ουρανο απ του Θεο, ητοιμασμνην ως νμφην κεκοσμημνην τω ανδρ αυτς » (  Απ. κα’, 2).  Ονομζει νμφη  « την πλιν την αγαν» και χι την τδε Αγαν. 

θ)  Επσης στην Αποκλυψη γρφεται, « Και το Πνεμα και η νμφη λγουσιν· ρχου. και ο ακοων ειπτω· ρχου »( Απ. κβ’,17). Εδ βλπουμε τι λλη εναι «η νμφη» και  λλος  εναι « ο ακοων», και κατ συνπεια  λλη εναι και « η ακοουσα». τσι, επειδ μα παρθνος προφανς εναι « η ακοουσα», δεν εναι  δυνατ να ταυτζεται με την  « νμφην».

ι) Το τι  νμφη  με λη τη σημασα της λξεως  και χι μεταφορικ  εναι  η Εκκλησα, μαρτυρεται και απ τα  εξς λγια του Ησαα, « και σται ον τρόπον ευφρανθήσεται νυμφίος επὶ νύμφη, οτως ευφρανθήσεται Κύριος επ σοί »( Ησ. ξβ’, 5).

ια) Τρα δικαιολογημνα θα ρωτσει  κανες, γιατ ττε σε διφορους μνους  παρουσιζεται ο Χριστς ως Νυμφος μας Αγας, πως φανερνει για παρδειγμα η φρση, « Σε Νυμφε μου, ποθ…..»;  Αυτ γνεται  χι απ γνοια σων γρφτηκαν παραπνω,  αλλ μεταφορικ και, κατ κποιο τρπο,  « ποιητικ αδεα» για να εγκωμιασθε μα Αγα.  Η δια  η Αγα, ταν βρισκταν σε τοτο τον κσμο, δεν  ονμαζε το Χριστ Νυμφο  δικ της, αλλ Νυμφον  της Εκκλησας. Ως φρνιμη και σοφ παρθνος που ταν, δε θα διεκδικοσε τη θση της νμφης, αλλ  με φβο Θεο   θα λεγε αυτ που ακογεται τη Μεγλη Εβδομδα, «Μη μενομεν ξω του Νυμφνος Χριστο». Αν δε  λλοι την ονμαζαν νμφη του Χριστο,  αυτ θα λεγε στο Νυμφο της Εκκλησας,  «  Μη με την  σην δολην παρδης, ο αμτρητον χων το λεος». (Απ το Τροπριο της Κασσιανς ). λλωστε, ταν η δια η  Θεοτκος, η αειπρθενος Μαριμ,  επε για τον εαυτ της στον γγελο, « Ιδο η δολη Κυρου »( Λουκ. α’, 38 ), πς μα  απλ παρθνος, σο και ποια Αγα και αν  εναι,  θα λεγε  θα λει για τον εαυτ της,  « ιδο η νμφη του Κυρου »;   Και αφο δεν το λει η δια που ξρει τι λει, γιατ να το πει κποιος λλος;  Εκτς, αν δεν ξρει τι λει.