Sostika Logia

 

Ο Θες δεν κανε οτε δαμονες οτε δολους αλλ αγγλους και ανθρπους. Ορισμνοι γγελοι γιναν δαμονες και λοι οι νθρωποι γινα δολοι. Ακμη και η Θεοτκος επε για τον Εαυτ Της στον γγελο, «ιδο η δολη Κυρίου »(Λουκ. α’,38 ). Δεν γιναν λοι οι γγελοι δαμονες, γιατ ταν ξεχωριστς αυτνομες και αυτεξοσιες πνευματικς υπρξεις και τσι εχαν δυναττητα επιλογς. Οι νθρωποι μως γιναν λοι δολοι εξ αιτας της αμαρτας του Αδμ σμφωνα με τα λγια του Αποστλου Παλου, « Δι τοτο σπερ δι᾿ ενς ανθρπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισλθε και δι της αμαρτίας ο θάνατος, και οτως εις πάντας ανθρώπους ο θάνατος διλθεν, εφ᾿ ω πάντες μαρτον »(Ρω. ε’, 12). Με λλα λγια γιναν λοι δολοι της αμαρτας, αφο « πας ο ποιν την αμαρτίαν δολός εστι της αμαρτίας» (Ιω. η’,34). Και αυτο ακμη οι εκλεκτο του Θεο, δολοι του Θεο ταν, πως η Θεοτκος που αναφρθηκε παραπνω. 
Οι δαμονες δεν χουν σωτρα, αφο ο Υις του Θεο δεν γινε γγελος αλλ νθρωπος, σμφωνα με τα λγια, « ου γαρ δπου αγγλων επιλαμβνεται, αλλ σπρματος Αβραμ επιλαμβνεται » (Εβρ. β’, 16). Αλλ και νθρωπος που γινε, οι δαμονες, αν και αναγνριζαν τη δναμ Του, δεν θελαν να χουν καμα σχση μαζ Του, πως φανεται απ τα λγια τους, «τι ημν και σοι, Ιησο υι του Θεο; λθες δε προ καιρο βασανσαι ημς; » (Ματθ. η’, 29). 
Οι νθρωποι μως χουν Σωτρα τον Υιν του Θεο σμφωνα και με τα λγια του Ιωννη, « Και ημες τεθεάμεθα και μαρτυρομεν τι ο πατρ απέσταλκε τον υιν σωτρα του κόσμου »(Α’ Ι ω, δ’, 14). σοι λοιπν δχονται τον Υιν του Θεο, τους δνει την εξουσα να γνουν τκνα του Θεο πως λει πλι ο Ιωννης, « σοι δε λαβον αυτόν, δωκεν αυτος εξουσίαν τκνα Θεο γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το νομα αυτο» ( Ιω. α’, 12). Αυτο εναι πλον τκνα του Θεο με λη τη σημασα της λξεως, γιατ, « ουκ εξ αιμάτων, ουδε εκ θελήματος σαρκός, ουδ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεο εγεννήθησαν »( Ιω. α’, 13). Ο Χριστς δε, « ουκ επαισχύνεται αδελφος αυτος καλεν, λέγων· απαγγελ το νομά σου τοις αδελφος μου, εν μέσω εκκλησίας υμνήσω σε » (Εβρ. β’, 11-12). 
Τους Αποστλους ο διος ο Κριος τους ονμασε αδελφος Του λγοντας, «απαγγελατε τοις αδελφος μου» (Ματ. κη,10), μως οι διοι για τον εαυτ τους ουδποτε επαν, εμαστε αδελφο του Χριστο και ο Χριστς εναι αδελφς μας. Τους εχε πει ο Κριος τι να λνε για τον εαυτ τους, «ταν ποισετε πντα τα διαταχθντα υμν, λγετε τι δολοι αχρεοι εσμεν, τι ο ωφελομεν ποισαι πεποικαμεν» (Λουκ.ιζ,10). 
Ο Απστολος Πτρος αναφερμενος στον εαυτ του γρφει, «Συμεν Πτρος, δολος και απστολος Ιησο Χριστο,» (Β Πετρ.α,1). Δεν ονομζει τον εαυτ του αδελφ του Χριστο οτε το Χριστ αδελφ του.Ο Ικωβος, γνωστς ως Αδελφθεος, αναφερμενος στον εαυτ του γρφει, «Ικωβος Θεο και Κυρου Ιησο δολος». (Ιακ.α,1). Αδελφος του ονομζει τους χριστιανος πως φανεται απ τα λγια του, «Αδελφο μου, μη εν προσωποληψαις χετε την πστιν του Κυρου ημν Ιησο Χριστο της δξης.» (Ιακ. β, 1).Ο Ιοδας, ο αδελφς του Ιακβου, γρφει για τον εαυτ του, «Ιοδας Ιησο Χριστο δολος, αδελφς δε Ιακβου,» (Ιουδ.1). Το τι εναι αδελφς του Ιακβου το λει, μως δεν λει τι εναι αδελφς του Χριστο τι ο Χριστς εναι αδελφς του.
Ο Απστολος Παλος δεν ονομζει τον εαυτ του αδελφ του Χριστο, αλλ τον ονομζει δολο και Απστολο, «Παλος, δολος Ιησο Χριστο, κλητς απστολος, αφωρισμνος εις ευαγγλιον Θεο.» (Ρωμ. α,1).Αλλ και στους μετπειτα χρνους καννας, οτε ως μλος της Εκκλησας, οτε ως ομδα μελν, οτε ως κοινβιο μοναχν, οτε ως τοπικ Εκκλησα, οτε ως τοπικ Σνοδος, οτε ως Οικουμενικ Σνοδος, οτε το Σμβολο της Πστεως, καννας δεν επε τι αυτς αυτο εναι αδελφο του Χριστο δνοντας στη λξη αδελφς ανθρπινες διαστσεις.Ο Κριος επε στους Αποστλους, « υμες φωνετέ με, ο Διδάσκαλος και ο Κύριος, και καλς λέγετε· ειμ γαρ »( Ιω. ιγ’, 13). Δεν τους επε να λνε τσι απερσκεπτα, ο Ιησος ο αδελφς μας ο φλος μας σαν να εναι νας οποιοσδποτε νθρωπος. Καλ κανε λοιπν ο Θωμς και επε στον αναστημνο Χριστ, «ο Κύριός μου και ο Θες μου»( Ιω. κ’, 28). Δεν επε, ο Ιησος ο φλος μου ο αδελφς μου.