Sostika Logia

 

Δεν αποκλεεται κποιος , ακμη χειρτερα, κποιοι που θλουν να εναι ευσεβες ακολουθντας τη δικ τους   γραμμ, να αποφεγουν να μελετον την Αγα Γραφ να μιλον γι’ αυτ, μπως κποιοι λλοι τους θεωρσουν προτεστντες. Αυτ εναι σαν να αποφεγει να μιλει κανες για την πατρδα του, μπως τον θεωρσουν χουντικ. Αν υπρχουν ττοιοι νθρωποι οι οποοι χωρς να αισχνονται, επαισχνονται τα λγια του Χριστο, καιρς να μετανοσουν για να μη ισχσουν και  γι’ αυτος τα εξς λγια Του, « ος γαρ εν επαισχυνθ με και τους εμος λόγους, τοτον ο υις του ανθρώπου επαισχυνθήσεται ταν λθη εν τη δόξη αυτο και του πατρς και των αγίων αγγέλων » (Λουκ. θ’, 26). Πντως ο Απστολος Παλος δηλνει απερφραστα, «Ου γαρ επαισχύνομαι το ευαγγέλιον του Χριστο· δύναμις γαρ Θεο εστιν εις σωτηρίαν παντ τω πιστεύοντι, Ιουδαίω τε πρτον και λληνι.  δικαιοσύνη γαρ Θεο εν αυτ αποκαλύπτεται εκ πίστεως εις πίστιν, καθς γέγραπται· ο δε δίκαιος εκ πίστεως ζήσεται »(Ρω. α’, 16-17). Ο δε Ιω. Δαμασκηνς γρφει,  «   Εναι πρα πολ καλ και ωφλιμο για την ψυχ να ερευνμε την Αγα Γραφ. Αυτ η ρευνα μως δεν πρπει να γνεται ως πρεργο, αλλ με προθυμα και επιμον. Ας μη αποθαρρυνθομε στην προσπθει μας αυτ, γιατ τσι θα ανοξει η πρτα της κατανησης. Εν διαβσουμε μα φορ και δο και δεν αντιληφθομε αυτ που διαβζουμε, ας μη χσουμε το θρρος μας. Ας δεξουμε επιμον, ας μελετσουμε, ας ερωτσουμε αυτος που γνωρζουν περισστερο, και ασφαλς θα προυμε απντηση.  (P.G.94,1176).
Τα συγγρμματα και τα βιβλα  των Πατρων και των ασκητν  εναι γεμτα απ παραπομπς στη Αγα Γραφ.  ταν μλιστα  θελαν να στηρξουν κποια διδασκαλα τους προς τους λλους, οι οποοι σως και να μη εχαν ττε τη δυναττητα να χουν οι διοι  πρσβαση, αναφερταν σε εδφια της Αγας Γραφς. 
Σμερα    μως   που  ο   λγος   του   Θεο   προσφρεται   πλουσιοπροχα ως  τροφ, δεν  επιτρπεται   νας πιστς να τον περιφρονε  και να  οδηγεται σε    θεληματικ   λιμοκτονα.   Σχετικ  με το θμα αυτ εναι και  τα παρακτω:
α)  Ο  διος  ο  Κριος  χαρακτρισε  το  λγο  Του αγαθ μερδα, δηλαδ τροφ,  ταν  επε   στη  Μρθα  για  τη  Μαρα  που  τον  κουγε,   « Μαρα δε την αγαθν   μερδα   εξελξατο,  τις  ουκ  αφαιρεθσεται  απ’ αυτς. »  ( Λουκ. ι’, 42 ).
β)  Ο  διος  ο  Κριος   χαρακτρισε  το  λγο  του  Θεο  τροφ, ταν  επε  τι  «  γέγραπται, ουκ επ' ρτω  μόνω ζήσεται  νθρωπος, αλλ' επ παντ ρήματι εκπορευομένῳ διὰ στόματος  Θεο. » ( Ματ. δ’,4  ).
γ)  σο  για  το  τι  η  λλειψη   του  λγου  του  Θεο  εναι  λιμς,  το  λει  ο   διος  οΘες  με  τα  εξς  λγια,  « ιδο ημέραι ρχονται, λέγει Κύριος, και εξαποστελ λιμν επ την γην, ου λιμν  ρτων ουδ δψαν δατος, αλλ λιμν του ακοσαι τον λγον Κυρου· » ( Αμ. η’, 11 ).