Sostika Logia

 

Πολλ μπορε να πει κανες  για τη φρση αυτ, αλλ  εδ ας περιοριστομε μνο στα εξς.  «ο Θες αγάπη εστίν »( Α’ Ιω. δ’, 8 ), σημανει τι στη Θετητα υπρχει νας δεσμς αγπης που συνδει το Θε Πατρα με τον Υιν Του τον αγαπητ. Αυτς ο δεσμς εναι θραυστος και αδιρρηκτος, σο και να προσπαθον οι εχθρο του Θεο να τον διαρρξουν. Αυτ τονζεται χαρακτηριστικ στο δετερο ψαλμ με τα εξς λγια,  «  Ινατ εφρύαξαν θνη, και λαο εμελέτησαν κενά; παρέστησαν οι βασιλες της γης, και οι ρχοντες συνήχθησαν επ το αυτ κατ του Κυρίου και κατ το χριστο αυτο. Διαρρήξωμεν τους δεσμος αυτν και απορρψωμεν  αφ᾿ ημν τον ζυγν αυτν » ( Ψ. 2,1-3). ποιος εμπιστεεται αυτ το δεσμ και στηρζεται σ’ αυτν, εναι αδνατο να αστοχσει και να απομακρυνθε απ το Θε. Απ αυτ το δεσμ της αγπης πηγζει και η αγπη του Θεο προς τα κτσματ Του και ιδιατερα προς τους ανθρπους.
Αν ο Θες Πατρας δεν εχε Υι, δε θα εχε νημα παρξης στο Θε  η αγπη, γιατ η αγπη για να υπρχει  προποθτει τουλχιστο δο πρσωπα.  Αυτ η αγπη του Θεο Πατρα προς τον Υιν Του δεν εναι θεωρητικ αλλ μπρακτη. Αυτ φανεται απ το τι   το γιο Πνεμα που εκπορεεται απ τον Πατρα, δηλαδ ο Παρκλητος,  δοξζει ποικιλοτρπως  τον Υι, σμφωνα με τα λγια του Κυρου, « εκενος εμ δοξάσει, τι εκ του εμο λήψεται και αναγγελε υμν »( Ιω. ιστ’, 14). Αφο λοιπν, « οτω γαρ ηγάπησεν ο Θες τον κόσμον, στε τον υιν αυτο τον μονογεν δωκεν, να πας ο πιστεύων εις αυτν μη απόληται, αλλ' χη ζων αιώνιον » ( Ιω. γ’,16 ), εναι  απαρδεκτο και ακατανητο να μη αγαπει ο πιστς Αυτν τον απεργραπτο  Υι του Θεο, και να μη προσπαθε να τον γνωρσει. 
Αφο λοιπν  « Ο Θες αγπη εστν», πως διευκρινστηκε παραπνω, ας σημειωθε τι  η αγπη του Θεο εναι αστερευτη και μπορε να εκχυθε στις καρδις των πιστν, σμφωνα με τας εξς λγια του Αποστλου Παλου, « η αγάπη του Θεο εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημν δι Πνεύματος Αγίου του δοθέντος ημν »( Ρω. ε’, 5). Δεν εναι λοιπν  για ναν πιστ κρμα κι’ δικο, δεν εναι κι’ αμαρτα,  να μη εκμεταλλεεται μια ττοια ευκαιρα;