Sostika Logia

 
2014

                                                                                          Κυριακ των Μυροφρων   

                                                                                              (Μρκ. ιε’, 43 - ιστ’,8 )
 
Με την ευκαιρα της Κυριακς των Μυροφρων  που γιορτζουμε σμερα, ας αναφερθομε με λγα λγια στο λθο του μνματος, και στην πτρα της ζως.να μσο με το οποο ολοκλρωσαν την ανοησα τους οι Ιουδαοι ταν και η χρση του λθου τον οποον τοποθτησαν στη θρα του μνματος με σκοπ να αποκλεισθε κθε σκψη διαφυγς και κλοπς του σματος του Κυρου. πως μως αποδεχθηκε, λλα σκπτονταν οι νθρωποι εκενοι   και λλα προετομαζε ο Θες.  τσι  ο λθος του μνματος στθηκε αδνατο να φυλξει την πτρα της ζως.
Πτρα της ζως εναι ο Χριστς ο οποος ως πηγ της ζως χι μνο ποδοπτησε τον ογκλιθο αλλ και τη γη συγκλνισε, και τον λιο σκτισε, και τα σιδερ δεσμ του δη συντριψε, και τους δσμιους ελευθρωσε.Τα πρωτοφαν αυτ γεγοντα περιγρφει ο ποιητς στο γνωστ μνο «Του λθου σφραγισθντος υπ των Ιουδαων και στρατιωτν φυλασσντων το χραντ σου σμα• ανστης τριμερος Σωτρ, δωρομενος τω κσμω την ζων. Δια τοτο α Δυνμεις των ουρανν  εβων  σοι  Ζωοδτα. Δξα  τη  αναστσει  σου Χριστ, δξα τη βασιλεα σου• δξα τη οικονομα σου μνε  φιλνθρωπε ». Με τη θριαμβευτικ Ανσταση του Κυρου πραγματοποιθηκε και το προφητικ εκενο, « λθον ον σπεδοκμασαν οι οικοδομοντες οτος εγενθη εις κεφαλν γωνας». Δηλαδ πτρα την οποα  θερησαν ακατλληλη οι τεχντες, η πτρα εκενη αποδεχθηκε τι ταν κατλληλη για ακρογωνιαος λθος. Η προφητεα αυτ αναφρεται στο πρσωπο του Κυρου ο Οποος συμβολζεται ως πτρα την οποα  οι πνευματικο οικοδμοι του Ισραλ θερησαν ακατλληλη, και    θαντωσαν το Χριστ. Η πραγματικτητα μως αντστρεψε τους ρους και η πτρα αυτ αποδεχθηκε κατλληλη για θεμλιο και αγκωνρι του χριστιανικο οικοδομματος, δηλαδ της Εκκλησας του Χριστο.
Εναι δε γνωστ τι στο χρο που απτυχαν αυτο που δεν πστεψαν, εκε πτυχαν αυτο που πστεψαν. τσι την πτρα την οποα  απρριψαν οι Εβραοι, αυτ την πτρα χρησιμοποησαν χωρς να τη μετακινσουν απ τον τπο της, ως θεμλιο του πνευματικο τους οικοδομματος οι χριστιανο. Ο τπος του Γολγοθ, ο Κρανου τπος για τους Ισραηλτες, γινε ο ομφαλς της χριστιανοσνης και το ιερ της Εκκλησας του Χριστο  η οποα αποβλπει να συμπεριλβει λους τους λαος, γι' αυτς  στο Σμβολο της Πστεως ονομζεται  και  Καθολικ.
 
Και σοι μεν πιστεουν και θεμελινουν στην πτρα του Χριστο θα σωθον, σοι μως απιστσουν και πολεμσουν τη θεα διδασκαλα του θα συντριβον και θα αποκλεισθον. Επειδ μως και η πστη θεωρεται ως πτρα και μλιστα πτρα ασφαλς, σε αντθεση με την μμο που εναι ακατλληλη για οικοδομ, γι' αυτ λοι εκενοι που αγαπον τη ζω και επιθυμον να ζσουν, οφελουν να εδραιωθον στην ασλευτη πτρα της πστεως. Οελουν  να προσβλπουν με εμπιστοσνη προς την πτρα της ζως, δηλαδ προς τον Χριστ  ο οποος με τον θνατον του καταπτησε το θνατο, αφο  εναι ο εξουσιαστς  της ζως και του θαντου. Υπσχεται  δε να αναστσει τους πιστος Του, να τους καταστσει πολτιμους και εκλεκτος λθους της  Εκκλησας  Του,   και να τους χαρσει αινια  χαρ και αφθαρσα, την οποα  εθε να κερδσουμε λοι μας. Αμν.
 
                                                                                      Κυριακ του Παραλτου 
                                                                                             ( Ιω.  ε', 1 - 15 )
 
Εναι σε λους γνωστ τι ο νθρωπος αποτελεται απ δο στοιχεα, δηλαδ απ το ορατ σμα και την αρατη ψυχ πνεμα. Τα δο αυτ στοιχεα εναι αλληλνδετα και αλληλοεξαρτνται στε, ταν πσχει το να να συμπσχει και το λλο και, ταν χαρεται το να να συγχαρει και το λλο.
Με το ανθρπινο σμα  χωρς αμαρτα ββαια, βδισε ο διος ο Θενθρωπος στη γη και το σμα αυτ το ανστησε εκ νεκρν και τελικ το δξασε  στους ουρανος. Αφο δε τσο μεγλη εναι η αποστολ του ανθρωπνου σματος, εναι φανερ τι χρειζεται μεγλη προσοχ εκ μρους του ανθρπου, διτι πολλο κνδυνοι απειλον το ανθρπινο σμα κατ την επγεια πορεα του. Ο μεγαλτερος δε και ο πλον πουλος κνδυνος προρχεται απ την αμαρτα, η οποα, απ την πτση των πρωτοπλστων και μετ, εμφανζεται στο σμα ως κλση και ροπ προς το κακ, με στχο να υποτξει τον νθρωπο στις επιθυμες της και απ να του Αγου Πνεματος να τον μεταβλει σε κατοικα του πονηρο.
 
νας υποτακτικς της αμαρτας ταν και ο παραλυτικς της σημερινς ευαγγελικς περικοπς, ο οποος κατκειτο πλησον της κολυμβθρας της Βηθεσδ. Ο νθρωπος αυτς εχε γεννηθε υγις και αρτιμελς, πως λοι οι φυσιολογικο νθρωποι, αλλ δεν ργησε να πσει σε πολλς αμαρτες. Η ζω του ταν σκοτειν και ξνη προς το θλημα του Θεο. Ο μισθς μως που προσφρει η αμαρτα εναι ασθνεια, θλψη, στενοχρια και πνευματικς θνατος, πολλς δε φορς, γιατ χι, και σωματικς. τσι συνβη και στον παραλυτικ, ο οποος εν πρτα κινετο και τρεχε υγιστατος, κατπιν ρχισε να χνει την υγεα του και να παραλει. Η παραλυσα δε αυτ τον καταδκασε σε ακινησα και τον ριξε στο κρο της δεξαμενς της Βηθεσδ. Τριντα οχτ ολκληρα χρνια μεινε αλυσοδεμνος με τα δεσμ της αμαρτας και της παραλυσας. Πολλς φορς θα θρνησε για το κατντημα του αυτ και συχν θα ζητοσε απ το Θε να τον αποκαταστσει.
 
Τι ακριβς συνβη μως με τον παραλυτικ της σημερινς ευαγγελικς περικοπς; Πλησον της πηγς εκενης του ελους περνοσε το πλαγος της ευσπλαχνας, ο Ιησος Χριστς ο Οποος σπλαχνζεται τον νθρωπο και τον αναζητε ως απολωλς πρβατο. Βλπει τον παραλυτικ και τον ελευθερνει απ την αμαρτα και τον θεραπεει απ την παραλυσα. Συγχρνως μως τον προειδοποιε να μη   αμαρτνει ξαν για να μη του συμβε κτι χειρτερο στη ζω του.
 
Και ββαια κθε εποχ χει να παρουσισει ανθρπους στην κατσταση του παραλυτικο και σε παρμοια οι οποοι περιμνουν την ευσπλαχνα του Θεο να τους θεραπεσει απ τα ψυχικ και σωματικ τραματα. τσι η θλιβερ εικνα της Βηθεσδ υπρχει και σμερα ως καρπς της αμαρτας και αποστασας απ το Θε. Γι’ αυτ και η σσταση του  Κυρου « μηκτι  αμρτανε » ισχει και για την σγχρονη κοινωνα, η οποα οφελει να μη αμαρτνει, εν θλει να αποφγει τη συμφορ. Ο Χριστς για τη σωτηρα των λογικν προβτων χει ιδρσει την Εκκλησα Του και σοι εναι γνσια μλη της οφελουν να μη απομακρυνθον απ' αυτ, διτι ξω απ την Εκκλησα παραμονεει ο θνατος. Στην Εκκλησα υπρχει ο Χριστς και τσι τα λογικ πρβατα με τα μυστρι Της καθαρζονται  απ κθε μολυσμ σαρκς και πνεματος στε να γνουν κληρονμοι της Βασιλεας των ουρανν, την οποα  εθε να κληρονομσουμε λοι μας. Αμν,
 

                                                                                             Κυριακ της Σαμαρετιδας
                                                                                                        ( Ιω.δ',5-42 ) 
 
νας επιδξιος κυνηγς που δεν ταν λλος απ τον Ιησο Χριστ, εχε στσει κποτε καρτρι για να συλλβει λογικ θηρματα, δηλαδ ανθρπους, χι με σκοπ να τους κακοποισει αλλ να τους ημερψει και τους ευεργετσει. Ο κυνηγς αυτς καθταν κοντ στο πηγδι του Πατριρχου Ιακβ και την ρα εκενη πλησασε  μα γυνακα για να αντλσει νερ. Ττε ο Ιησος απευθνει πρτος το λγο και ζητε απ τη γυνακα νερ για να ξεδιψσει τη δψα του. Η γυνακα λει με απορα πς, εσ που εσαι Ιουδαος ζητες νερ απ μα Σαμαρετιδα, αφο οι Ιουδαοι δεν χουν σχση με τους Σαμαρετες; Και εκενος που ισοπεδνει τις φυλετικς διακρσεις και γεφυρνει τα χσματα της χθρας απαντ.
Εν γνριζες τη χρη του Θεο και ποιος εναι αυτς που σου ζητε νερ, εσ πρτη θα του ζητοσες να σου δσει νερ αινιο και αθνατο, γιατ ποιος γευθε το φυσικ νερ του πηγαδιο και πλι θα διψσει. Εκενος μως που θα δοκιμσει το πνευματικ νερ, που θα του δσω εγ,   δε θα ξαναδιψσει, γιατ το νερ που θα του δσω εγ πλημμυρζει την ανθρπινη ονττητα και μετατρπει τον νθρωπο σε αστερευτη πηγ δατος.
Η σαγνη του λγου λκει περισστερο την γυνακα και την πεθει τι ο συνομιλητς της τυγχνει αυθεντα και η φων του μαρτυρε πως εναι ο εξουσιαστς των πντων. Η γυνακα διψ γι' αθνατο νερ κι' επιθυμε να συνδεθε με την πηγ γι' αυτ αυθρμητα παρακαλε, Κριε, δσε  μου το νερ αυτ για να μη διψ ποτ και να μη ρχομαι στο πηγδι να παρνω νερ.
Απ τα παραπνω βλπουμε τι ο διδσκαλος παρνει αφορμ και αποκαλπτει, τι εκτς του φυσικο δατος που σβνει προσωρινς τη δψα του σματος, υπρχει και το πνευματικ νερ, το οποο θεραπεει για πντα τη δψα του ανθρωπνου πνεματος. Οι νθρωποι πως επιθυμον να εξασφαλσουν νερ για το σμα πολ περισστερο οφελουν να μοχθον, για να προμηθευθον νερ για το πνεμα. Το πνευματικ αυτ νερ δεν εναι λλο παρ η χρη του Θεο, η οποα ζωογονε λη την οικουμνη και δνει την παρουσα της στον νθρωπο σαν εσωτερικς καταρρκτης και σαν αρα λεπτ μυστικο ποταμο δατος ζντος.
Εν μως η χρη προσφρεται σε λους, δυστυχς εναι πολλο εκενοι οι οποοι αρνονται να γευθον τα ζωηφρα νματα. Αυτο πλαννται και αρνονται να συνδεθον με το Χριστ, ο οποος λθε « να ζων χωσι και περισσν χωσι ». Αυτ συνβη και με τους Ισραηλτες οι οποοι δεν θλησαν να υποταχθον στο Θε και  αρνθηκαν τον Υιν Του.   σοι μως πστεψαν στο Χρηστ, τους δωσε εξουσα να γνουν τκνα του Θεο, γιατ γεννθηκαν μσα στην κολυμβθρα της Χρης και υπταξαν τη ζω τους μονμως στο θλημ Του.
Αυτ κανε και η Σαμαρετιδα. Πστεψε στα λγια του Κυρου για  το νερ το ζωνταν που της πρσφερε. τρεξε στην πλη της να κηρξει στους συμπατριτες της το τι νας γνωστος  της αποκλυψε τα μυστικ της ζως. Μπως εναι ο Χριστς; Ναι ταν ο Χριστς, διτι χι μνο ο διος ο Κριος το βεβαωσε λγοντας, «Εγ ειμ ο λαλν σοι», αλλ και οι συμπατριτες της ομολγησαν τι βεβαιθηκαν με τα μτια τους και με τα αυτι τους, τι αυτς εναι ο Χριστς ο Σωτρας του κσμου. Αυτ την ομολογα ας κρατμε και εμες για να ζομε μσα στη χρη του θεο. Αμν.


                                                                                                 Κυριακ του τυφλο
                                                                                                       ( Ιω.θ',1-38 )


Η σημεριν Κυριακ ονομζεται του τυφλο, γιατ αναφρεται στη θεραπεα ενς, απ τη  γννησ του, τυφλο  ανθρπου  που κανε ο Χριστς.  Νχτα χωρς ξημρωμα ταν η ζω του ανθρπου αυτο, αλλ ευτυχς συναντθηκε με τον ιατρ των ψυχν και των σωμτων. Συναντθηκε, δηλαδ  με Εκενον που ρθε να κηρξει « αιχμαλτοις φεσιν και τυφλος ανβλεψιν ». Συναντθηκε με Εκενον που ρθε στον κσμο   για να χαρσει το φυσικ και το ηθικ φως στους ανθρπους, να τους μεταφρει απ το σκοτδι στο φως και απ την εξουσα του σαταν στην κυριαρχα του φιλνθρωπου Θεο.
Ο Χριστς πρασε ολκληρο το βο Του ευεργετντας και θεραπεοντας λους τους ανθρπους. Μα απ τις πολλς Του ευεργεσες ταν και η θεραπεα του τυφλο της γνωστς σημερινς Ευαγγελικς περικοπς.  Η θεραπεα αυτ που γινε μσω της κολυμβθρας του Σιλωμ, γινε   η αιτα στε  ο τυφλς να χρωστει αινια ευγνωμοσνη   στον ευεργτη του.
Ας μη νομισθε μως τι εναι ο τυφλς και ο μνος που οφελει ευγνωμοσνη προς το σωτρα Χριστ, γιατ η ευεργεσα του Θεο δεν περιορσθηκε μνο σ' αυτν, αλλ επεκτθηκε σε παγκσμιο ακτνα και προς λα τα δημιουργματ Του. Αυτ πιστοποιε ο θεπνευστος ψαλμωδς λγοντας, « ανοξαντς Σου την χερα τα σμπαντα πλησθσονται χρησττητας » και  « Ανογεις συ την χερα Σου και εμπιμπλς παν ζον ευδοκας ».  Πργματι  ο Θες « εσκρπισεν, δωκεν τοις πνησι, η δικαιοσνη αυτο μνει εις τον αινα ». ρα δεν υπρχει νθρωπος που να μη χει ευεργετηθε απ το Θε, γιατ τποτα δεν χουμε που να μη εναι δρο της φιλανθρωπας Του. τσι εμαστε επιφορτισμνοι με το καθκον της μονμου ευγνωμοσνης απναντι Του.
Η μεγαλτερη δε ευεργεσα που μας πρσφερε εναι το τι μας νοιξε τα μτια της ψυχς και μας φτισε για να δομε το φως το αληθιν, να περπατμε στο φως του Χριστο και να προσπαθομε να κνουμε το θλημα Του. πως εναι γνωστ δεν υπρχουν μνο τα σωματικ μτια αλλ υπρχουν και τα μτια της ψυχς. Ββαια για τον νθρωπο εναι αναγκαα και τα μτια του σματος  αλλ, εν πρκειται κανες να χει   μνο τα μτια του σματος ανοιχτ και τα μτια της ψυχς κλειστ, καθλου δεν οφελεται. Εν εν χει ανοιχτ τα μτια της ψυχς ττε αναπληρνει και τα μτια του σματος και βγανει αληθινς ο λγος του Κυρου, « Εις κρμα εγ εις τον κσμον τοτον λθον, να οι μη βλποντες βλπωσι και οι βλποντες τυφλο γνωνται ».
Το τι λοιπν εμαστε μσα στη λογικ πομνη της Εκκλησας του Χριστο αυτ φανερνει τι  η πολυποκιλη σοφα του Θεο εργσθηκε και μας φτισε τα μτια της ψυχς, και μας χοργησε την πστη σε να βαθμ, για να μη πλανηθομε μσα στο ηθικ σκοτδι αλλ για να βαδσουμε την οδ της αλθειας και καταντσουμε στο φως της αινιας  ζως.
Η ευγνωμοσνη που χρωστμε στο Θε δεν πρπει να περιορζεται μνο σε τυπικ λγια, αλλ πρπει να αποδεχνεται και με ργα. Και ββαια ο νθρωπος σζεται με τη χρη του Θεο δι της πστεως και χι απ τα ργα του. Αυτ μως δε μεινει σε καμα περπτωση την αξα των καλν ργων οτε τα καταργε, αλλ αντιθτως τα καλ ργα αποτελον απαρβατη προπθεση της νας εν Χριστ ζως.
ταν η πστη συνοδεεται απ καλ ργα, ττε ο πιστς βαδζει προς την τελειτητα και εξασφαλζει την εσοδν του στη Βασιλεα του Θεο την οποαν βασιλεα εθε να κληρονομσουμε λοι μας. Αμν.