Sostika Logia

 
,

Δεν αποκλεεται, κποιος που διαβζει επιλεκτικ την Αποκλυψη του Ιωννη, να δνει μεγαλτερη σημασα σε κποια λγια της, και λλα να τα παραβλπει και να τα αγνοε. Για παρδειγμα, μπορε να παρνει στα σοβαρ, και πολ  καλ κνει,  τον αριθμ χξς’,  αλλ να μη δνει σημασα  στα εξς λγια, « Λέγει ο μαρτυρν τατα· ναι ρχομαι ταχύ. αμήν, ναι ρχου, Κύριε Ιησο » (Απ. κβ’, 20). Αυτ τα λγια που βρσκονται στο τλος της Αποκλυψης, σως κποιος και να τα αγνοε τελεως. τσι, εν  ο Χριστς λει, «ναι ρχομαι ταχύ», αυτς να μη του λει «ρχου, Κύριε Ιησο », αλλ να τον αφνει ξω να χτυπει την πρτα, σμφωνα με το, «ιδο στηκα επ την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνς μου και ανοίξη την θύραν, και εισελεύσομαι προς αυτν και δειπνήσω μετ᾿ αυτο και αυτς μετ᾿ εμο »( Απ. γ’, 20). Πς θα γλυτσει ο νθρωπος απ τον αριθμ του  θηρου, αν δεν  καλσει το Χριστ μσα του, αλλ τον κρατει σε απσταση;

Εναι πολ καλ να προφρει  κανες το νομα του Κυρου Ιησο Χριστο, αλλ, γιατ απ το «ρχου, Κύριε Ιησο », να αφαιρε το «ρχου», και  να αναφρει μνο το νομ Του,  με ποια λλα, ασφαλς σωστ και  θεμιτ, συμπληρματα δικ του;  Αυτ η αφαρεση του «ρχου»,  δηλαδ του λα, δεν ρχεται σε αντθεση, κατ κποιο τρπο, με τα λγια της Αποκλυψης,  «  και εάν τις αφέλη απ των λόγων του βιβλίου της προφητείας ταύτης……»( Απ. γ’, 19); Μπως χει λλον στην καρδι του και δε θλει το Χριστ κοντ του; Μπως θλει να υποδεικνει αυτς στο Χριστ τι να κνει, και  τσι δεν του λει, λα Κριε Ιησο Χριστ και κνε  , τι θλεις;  Μπως ακοει λλους διδασκλους και χι, « τι το Πνεμα λέγει ταις εκκλησίαις » ( Απ. γ’, 22);

ταν  στην Αποκλυψη αναφρεται,  « Και το Πνεμα και η νύμφη λγουσιν· ρχου. και ο ακούων ειπάτω· ρχου »( Απ. κβ’, 17), ποιος θα τολμσει να πει τι δε χρειζεται το «ρχου»; Ποιος θα διδξει τους λλους να μη καλον το Χριστ να ρθει στην καρδι τους για να ακοσουν τα λγια Του, αλλ να του λνε μνο τα λγια τα δικ τους;  Τα λγια τα δικ τους βεβαως  και  πρπει να τα λνε, γιατ εναι  λγια προσευχς, το «ρχου» μως  στην προκειμνη περπτωση εναι  εντολ του Κυρου, σμφωνα με τα λγια Του,  « Εγ Ιησος πεμψα τον γγελόν μου μαρτυρσαι υμν τατα επ ταις εκκλησίαις »( Απ. κβ’, 16). Το  «ρχου», πως γρφεται εδ στην  Αποκλυψη, δεν εναι μνο πρσκληση και προσευχ  προς το Χριστ για να ρθει, αφο  οτως λλως ρχεται, σμφωνα με τα λγια Του, «ρχομαι ταχύ», αλλ εναι κυρως αποδοχ του ερχομο του και υποδοχ του Ιδου, αφο λει, «ρχομαι ταχύ».

τσι το «ρχου», δεν  εναι καθλου ασμαντο και περιττ στε να το παραβλπει κανες  και να μη το λει, ταν προσεχεται στο Χριστ. Μπορε  ββαια να ζητει, με πολλ  λγα λγια,  , τι  χει ανγκη, αλλ  δεν υπρχει λγος  να   μη λει το «ρχου». Το  «ρχου» δεν     αρσει στο διβολο, πως φανεται απ τα λγια των δο δαιμονισμνων της χρας των Γεργεσηνν οι οποοι, ταν  συνντησαν  το Χριστ,     « κραξαν  λέγοντες· τι ημν και σοι, Ιησο υι του Θεο;»   ( Ματ. η’, 29). Το «ρχου»  δεν αρσει στον ασεβ που λει   στο Θε,  «  απόστα απ᾿ εμο, οδούς σου ειδέναι ου βούλομαι »  ( Ιωβ. κα’, 14). Το «ρχου» μως, με λη τη σημασα της λξεως και μλιστα ως υποδοχ του Χριστο, ρεσε στο Ζακχαο και το επε μπρακτα, αφο « υπεδέξατο αυτν χαίρων», ταν ο Κριος του επε,  «  σήμερον  εν τω οκω σου δει με μεναι » ( Λουκ. ιθ’,  5-6). στερα απ αυτ, αφο ποτ δεν εναι αργ, ποιος θλει το Χριστ κοντ του, ας λει  μσα απ’ την  καρδι του,  λα, Κριε Ιησο Χριστ. Αμν.