Sostika Logia

 

Κατ την ημρα της κρσεως γιατ λγεται τι θα συγκεντρωθον μπροστ στον  Κριτ λα τα θνη και χι λοι οι νθρωποι;Κατ’ αρχν ας σημειωθε τι αυτ δε λγεται απ ναν οποιονδποτε, αλλ  το επε ο διος ο Κριος  με τα εξς λγια, « και συναχθσεται μπροσθεν αυτο πντα τα θνη, και αφοριε αυτος απ' αλλλων, σπερ ο ποιμν αφορζει τα πρβατα απ των ερφων » (Ματ. κε’, 32). Δεν εναι λοιπν σωστ οτε πρπον να λει  κποιος, επειδ ο διος δεν το καταλαβανει, γιατ το επε τσι  ο Χριστς και  δεν το επε  αλλις, πως θα θελε αυτς.

Αλλ τλος πντων, ας επανλθουμε στο ερτημα. Λει τι θα συγκεντρωθον λα τα θνη και χι λοι οι νθρωποι, γιατ εδ ο Κριος  διδσκει τι εναι ο Κριτς, χι μνο των πιστν, αλλ  και λων  των εθνν σμφωνα και με το,  « πάντα τα θνη, σα εποίησας, ξουσι και προσκυνήσουσιν ενώπιόν σου, Κύριε, και δοξάσουσι το νομά σου » ( Ψ. 85,9).   Ας σημειωθε δε τι ο Χριστς εναι και ο κληρονμος των εθνν σμφωνα και με το,  « ατησαι παρ᾿ εμο, και δώσω σοι θνη την κληρονομίαν σου και την κατάσχεσν σου τα πέρατα της γης » ( Ψ. 2,8).

λα βεβαως τα θνη  εναι νθρωποι, αλλ  λοι οι νθρωποι δεν εναι θνη, γιατ υπρχει και ο λας του Θεο ο οποος διακρνεται απ τα θνη  και τον οποον λα  ο Απστολος Παλος τον ονομζει « Ισραλ του Θεο » (Γαλ.στ’, 16). Συγκεκριμνα γρφει, « Εμο δε μη γνοιτο καυχσθαι ει μη εν τω σταυρ του Κυρου ημν Ιησο Χριστο, δι' ου εμο κσμος εσταρωται καγ τω κσμω.  εν γαρ Χριστ Ιησο οτε περιτομ τι ισχει οτε ακροβυστα, αλλ καιν κτσις.  και σοι τω καννι τοτω στοιχσουσιν, ειρνη επ' αυτος και λεος, και επ τον Ισραλ του Θεο »(Γαλ.στ’,14- 16). Η δικριση των εθνν απ το λα του Θεο φανεται και απ τα εξς λγια του Συμεν που επε για το Χριστ, « φως εις αποκλυψιν εθνν και δξαν λαο σου Ισραλ »( Λουκ. β’,32 ).

Ο λας του Θεο εναι τα τκνα του Θεο, σμφωνα και με τα εξς λγια του Ιωννη,  « σοι δε λαβον αυτν, δωκεν αυτος εξουσαν τκνα Θεο γενσθαι, τοις πιστεουσιν εις το νομα αυτο,  οι ουκ εξ αιμτων, ουδ εκ θελματος σαρκς, ουδ εκ θελματος ανδρς, αλλ' εκ Θεο εγεννθησαν »(Ιω.α’, 12-13). Αυτο λοιπν οι οποοι «εκ Θεο εγεννθησαν», δηλαδ  τα τκνα του Θεο, δεν εναι πλον θνη, αλλ εναι  ο λας του Θεο.

Το τι μως ο λας του Θεο διακρνεται απ τα θνη δε σημανει τι ο διος δε θα κριθε.  Αυτ ο Απστολος Παλος  το επισημανει με τα εξς λγια, «Κριος κρινε τον λαν αυτο »(Εβρ. ι’, 30). Επσης γρφει χαρακτηριστικ, « Συ δε τι κρνεις τον αδελφν σου; και συ τι εξουθενες τον αδελφν σου; πντες γαρ παραστησμεθα τω βματι το Χριστο »(Ρωμ. ιδ’, 10). Δεν εξαιρε οτε τον εαυτ του ο Παλος.

μως ο Θες προνοε και φροντζει και για τα θνη, πως φανεται, εκτς των λλων, και στο παρακτω απσπασμα απ την Αποκλυψη του Ιωννη, «Και δειξ μοι ποταμν δατος ζως λαμπρν ως κρσταλλον, εκπορευμενον εκ του θρνου του Θεο και του αρνου.  εν μσω της πλατεας αυτς και του ποταμο εντεθεν και εκεθεν ξλον ζως, ποιον καρπος δδεκα, κατ μνα καστον αποδιδον τον καρπν αυτο, και τα φλλα του ξλου εις θεραπεαν των εθνν » ( Απ. κβ’,1-2). τσι και τα θνη μπορον να ελπζουν στη σωτηρα  σμφωνα με το, «και τω ονματι αυτο θνη ελπιοσι »(Ματ. ιβ’, 21).

 Πντως  οι πιστο διακρνονται απ τα θνη, πως φανεται και απ τα εξς λγια του Αποστλου Παλου, « εις τοτο γαρ και κοπιμεν και ονειδιζμεθα, τι ηλπκαμεν επ Θε ζντι, ος εστι σωτρ πντων ανθρπων, μλιστα πιστν »(Α’ Τιμ. δ’, 10). Αυτ το «μλιστα πιστν» λει πολλ και τσι δε χρειζεται να λεχθον  περισστερα.