Sostika Logia

 
.

Τι σημανει  ο λγος του  Χριστ, « Τα αδνατα παρ ανθρποις δυνατ παρ τω Θε εστιν »(Λουκ.ιη’,27 ); Αυτ το επε ο Κριος ως απντηση σε ερτημα που του τθηκε, πως φανεται στο παρακτω γνωστ απσπασμα απ το Ευαγγλιο του Λουκ: « Ιδν δε αυτν ο Ιησος περλυπον γενμενον επε· Πς δυσκλως οι τα χρματα χοντες εισελεσονται εις την βασιλεαν του Θεο!  ευκοπτερον γαρ εστι κμηλον δι τρυμαλις ραφδος εισελθεν πλοσιον εις την βασιλεαν του Θεο εισελθεν. επον δε οι ακοσαντες· Και τις δναται σωθναι; ο δε επε· Τα αδνατα παρ ανθρποις δυνατ παρ τω Θε εστιν » (Λουκ.ιη’,24-27 ). Απ το ερτημα, «Και τις δναται σωθναι» βλπουμε τι οι ακροατς του Κυρου απρησαν τσο πολ στε θερησαν αδνατο να σωθε νθρωπος απ μνος του, αφο λλος λγο λλος  πολ  λοι θελαν τον πλοτο και  ταν προσκολλημνοι στη γη. Αυτ εναι σωστ, γιατ, πως εναι γνωστ, καννας δε μποροσε να εφαρμσει σε ττοιο βαθμ το  Μωσακ νμο στε να σωθε και να δικαιωθε ενπιον του Θεο.  Ο  Απστολος Παλος  λει χαρακτηριστικ,  « ειδτες δε τι ου δικαιοται νθρωπος εξ ργων νμου εν μη δι πστεως Ιησο Χριστο, και ημες εις Χριστν Ιησον επιστεσαμεν, να δικαιωθμεν εκ πστεως Χριστο και ουκ εξ ργων νμου, διτι ου δικαιωθσεται εξ ργων νμου πσα σρξ »(Γαλ. β’,16 ). τσι λοι ανεξαιρτως, ετε πλοσιοι ετε φτωχο, ετε δκαιοι κατ τον  Μωσακ νμο, ετε αμαρτωλο, εχαν ανγκη απ τον Σωτρα του κσμου.  Ακμη και η  Θεοτκος εχε ανγκη σωτηρας απ το Θε, πως φανεται απ τα εξς λγια της, «Μεγαλνει η ψυχ μου τον Κριον  και ηγαλλασε το πνεμ μου επ τω Θε τω σωτρ μου,  τι επβλεψεν επ την ταπενωσιν της δολης αυτο »(Λουκ.α’, 46-48).  Αυτ λοιπν η σωτηρα που ταν αδνατη  « παρ ανθρποις » εναι δυνατ  «παρ τω Θε»,  αφο ο Θες εναι «σωτρ πντων ανθρπων, μλιστα πιστν »( Α’ Τιμ.δ’, 10 ). στερα απ αυτ, τα σχετικ με τη σωτηρα του ανθρπου, εναι αυτονητο τι ο λγος του Κυρου,  « Τα αδνατα παρ ανθρποις δυνατ παρ τω Θε εστιν »   ισχει για κθε τι το οποο φανεται δσκολο στα μτια των ανθρπων. Ας μη λει λοιπν κανες τι αυτ δε μπορ να το κνω, γιατ , τι καλ κνει, το κνει με τη χρη του Θεο, και αφο για το Θε εναι λα δυνατ, μπορε να  κνει και αυτ που λει τι δε μπορε να το κνει. λλωστε, αν πει τι αυτ δε μπορε να το κνει, αφνει να εννοηθε τι κτι λλο μπορε να  το κνει. Αυτ μως ρχεται σε αντθεση με τα λγια του Κυρου, «χωρς εμο ου δνασθε ποιεν ουδν»(Ιω. ιε’,5 ).