Sostika Logia

 

Ερωτσεις, απαντσεις
Α’ « Εν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. 3 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς. 4 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. 5 καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία……………………31 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα ἕκτη » ( Γεν. α’, 1-31).
1. Τι σημανει,  « Εν ἀρχῇ »;
Σημανει τι προηγουμνως δεν υπρχε ο υλικς κσμος οτε ο ουρανς νω οτε η γη κτω.
2. Τι ταν  το « σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου »; 
Αυτ το σκτος, επειδ αναφρεται πριν πει ο Θες, « γενηθήτω φῶς», μπορε να πει κανες τι ταν η λλειψη του φωτς « ἐπάνω τῆς ἀβύσσου », οπτε η βυσσος ταν σε σκοτειν κατσταση. Το τι  το σκτος ταν η λλειψη του φωτς φανεται και απ το τι, δεν  εχε πει ο Θες, να γνει  σκτος, πριν πει « γενηθτω φῶς ». ρα ο Θες  δημιοργησε πρτα τον ουραν και τη γη και μετ δωσε εντολ να γνει το φως και χι να γνει το σκτος. Το σκτος λοιπν δεν εναι αυτ καθ’ αυτ μεσο δημιοργημα του Θεο.
3. ταν γινε το φως, παυσε να υπρχει το σκτος;
χι, γιατ  αναφρεται η παρξ του και μετ την παρξη του φωτς σμφωνα με τα εξς λγια, « καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα». Για να το καλε νκτα, σημανει τι δεν εχε εξαφανιστε.
4. Αν μως το σκτος ταν λλειψη του φωτς, πς υπρχε και μετ την παρξη του φωτς;
Αυτ δικαιολογεται μνο, εν το φως δεν εχε καλψει λη τη δημιουργα, οπτε  υπρχε ακμη  χρος σκοτεινς, πργμα που δεν διευκρινζεται στο κεμενο. 
5. Τι ταν το φως το οποο γινε, ταν « εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς »;
Αυτ το φως, αφο γινε με την εντολ του Θεο, προφανς ταν  δημιοργημα, στην υφ και ανλυση του οποου δε μπορε να προχωρσει κανες. Τρα, αν αυτ το φως εχε σχση με τα στοιχεα του ουρανο και της γης η δημιουργα των οποων εχε προηγηθε εναι τελεως ανεξρτητο και αυτνομο, δεν αναφρεται κτι σχετικ.
6. Τι σημανει το τι « ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν »;
Αυτ σημανει τι στην παρακτω διγηση το φως ταυτζεται με την ημρα και η ημρα με το φως, και τσι οι δο αυτς λξεις θα δηλνουν το διο πργμα.
7. Τι σημανει, «καὶ ἐγένετο ἑσπέρα» ;
Οι ξι ημρες της δημιουργας που εναι μεγλα χρονικ διαστματα, λες μαζ αποτελον να ακμη μεγαλτερο χρονικ διστημα στο οποο ο Θες κανε λα τα ργα Του. Η διγηση μως αυτν των ργων γνεται στη Γραφ σε ξη τμματα, που εναι  οι ξι ημρες.  τσι το τλος κθε τμματος, μια και ονομζεται ημρα, δηλνεται με τη φρση, «καὶ ἐγένετο ἑσπέρα» αφο οι νθρωποι στους οποους απευθνονται αυτ τα λγια γνωρζουν  τι το τλος της γνωστς  ημρας ρχεται με το εσπρας.
8. Γιατ μετ το, «καὶ ἐγένετο ἑσπέρα», δεν αναφρεται η νχτα;
Απλοστατα, γιατ δεν γινε νχτα. Αφο η ημρα ταν μεγλο χρονικ διστημα, αν γινταν νχτα μετ την ημρα, θα πρεπε και αυτ να ταν μεγλο χρονικ διστημα. Αν μως συνβαινε αυτ, ττε σα εχε δημιουργσει ο Θες την προηγομενη ημρα, πς θα διατηροντο σε να τσο μεγλο χρονικ διστημα  μσα στο σκοτδι χωρς φως; Αν υπρχε νχτα, θα πρεπε να εναι ξι νχτες οπτε θα εχαμε χι μνο εξαμερο, αλλ και εξανκτιο. Ποιο λγο παρξης θα εχαν αυτς οι νχτες αφο ο Θες κανε τα ργα Του στις ξι ημρες; λλωστε δεν επρκειτο για τις δικς μας  νχτες που ρχονται υποχρεωτικ μετ τις ημρες λγω της περιστροφς της γης.  ρα το πιθαντερο εναι τι οι ημρες  διαδεχταν η μα την λλη με χαρακτηρισμ αυτς της διαδοχς τη φρση, «καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ ». Με τη λξη πρω τελεωσε και η κτη ημρα.
9. Τι σημανει, «καὶ ἐγένετο ἑσπέρα  καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία »;
Αφο, πως αναφρθηκε παραπνω, δεν γινε νχτα και το πλησασμα του τλους της ημρας δηλνεται με την εσπρα,  στη συνχεια ρχεται   το πρω της λλης ημρας.  Αυτ το πρω αποτελε την ολοκλρωση της προηγομενης  ημρας και την ναρξη της επμενης. τσι το τλος της κθε ημρας γνεται με το πρω της επμενης με το οποο πρω αρχζει και αυτ την πορεα της. Ειδικ η πρτη ημρα ονομζεται μα. Ας σημειωθε εδ τι η Κυριακ του Πσχα ονομζεται η Μα των Σαββτων, δηλαδ η πρτη της Εβδομδας.  
10.  Εκτς  απ το, « γενηθήτω φῶς »  που επε ο Θες, επε να γνει και λλο φως;
Αυτ δεν αναφρεται στο κεμενο παρ μνο το εξς σχετικ με το φως, « Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός·….». λλο μως το,  « γενηθήτω φῶς », και λλο το «γενηθήτωσαν φωστῆρες ».
Β’ «Και  συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν. 2 καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε. 3 καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν· ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ὁ Θεὸς ποιῆσαι »  ( Γεν.  β’, 1-3).
1. Για το τι δεν αναφρεται το τλος της βδομης ημρας, μπορε να πει κανες κτι;
, τι και να πει, θα εναι προσωπικ ποψη, αφο δε γνεται λγος στη Γραφ. Αυτ μως δεν εναι απαγορευτικ για να πει κανες κτι.  τσι μα ποψη εναι η εξς. Για τις ξι ημρες της δημιουργας γνεται λγος για το τλος της κθε μας ξεχωριστ, επειδ με το τλος αυτ τελεωνε και η περιγραφ των ργων που κανε ο Θες κατ τη διρκει της.  Για την βδομη μως ημρα που,  « κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ὁ Θεὸς ποιῆσαι», δεν υπρχε λγος να γνει λγος για το τλος της, αφο ταν ημρα καταπασεως και χι ημρα δημιουργας.
2.  Το τι ο Θες,  «κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε », χει κποια σημασα για τους χριστιανος;
Βεβαως  χει και μλιστα  πολ μεγλη, γιατ καλεται  ο  κθε πιστς να εισλθει   στην κατπαυση.  Στο θμα αυτ αναφρεται δι πολλν ο Απστολος Παλος, μεταξ των οποων εναι τα εξς. «  ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ.  ὁ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός. Σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν, ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας»  ( Εβρ. δ’, 9-11).
3.Υπρχει φως αντερο απ αυτ για το οποο γινε λγος;
Και ββαια υπρχει και μλιστα ασυγκρτως αντερο. Εναι  ο Υις και Λγος του Θεο ο Οποος, « Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον.  ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω » ( Ιω. α’, 9-10).  Αυτ το Φως, δηλαδ ο Χριστς, ταν εναι  και θα εναι πντοτε, γιατ  « Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας »  (Εβρ. ιγ’, 8 ).  μως το παραπνω θμα αναφρεται στα ργα που κανε ο Θες  κατ την εξαμερο και χι  στο Λγο του Θεο δια του Οποου γιναν τα πντα.  Αυτ γρφει ο Ιωννης με τα εξς λγια,  « πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ὃ γέγονεν »( Ιω α’, 3).