Sostika Logia

 

Ερτηση 1η  Ο Θες μσα στον παρδεισο επε στους πρωτπλαστους να μην τρνε και να κνουν αυστηρ νηστεα;

Απντηση: Αυτ τα λγια, με λλα λγια, τα επε ο διβολος στην Εα συκοφαντντας το Θε. Συγκεκριμνα της επε, «τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου;». (Γεν. γ’, 1).  Ττε η Εα του απντησε αρνητικ με τα εξς λγια, « ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα ». Πργματι ο Θες εχε πει στον Αδμ, « ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ »( Γεν β’, 16). Αφο λοιπν ο Θες  επε να τρνε και αφο  η Εα  αυτ το ομολογε, εναι δυνατ να πιστψει κανες το σαταν και χι το Θε;  ρα τους επε να τρνε και χι να μη τρνε. 

Ερτηση 2η Ναι, αλλ τους δωσε και τη  συγκεκριμνη εντολ « ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε» (Γεν. β’, 17). Πς συμβιβζεται αυτ με τα προηγομενα;

Απντηση: Τα προηγομενα απ τα οποα τους επε να τρνε ταν φαγσιμα, πως χαρακτηριστικ αναφρεται,  « καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν »( Γεν. α’, 29). Ο απαγορευμνος μως καρπς δεν ταν «εἰς βρῶσιν »,  αλλ προς θνατον σμφωνα με το, « ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε ». ρα δεν τους στρησε κποιο φαγσιμο, αλλ τους προειδοποησε για να μη φνε απ αυτ που, ταν το τρωγαν θα πθαιναν. 

Ερτηση 3η   Αυτ η εντολ μως  δε θυμζει  κπως τη νηστεα;

Απντηση: Βεβαως τη θυμζει γιατ, αν και δεν ταν αυτς ο καρπς «εἰς βρῶσιν », αλλ   προς θνατον,  στα μτια της Εας φνηκε κατλληλος προς βρσιν σμφωνα με το, « καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον »( Γεν. γ’,6 ).  Αφο λοιπν πστεψε στα λγια του σαταν και  θερησε « καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν», δηλαδ  φαγσιμο και το φαγε, αυτ δηλνει παρβαση εντολς νηστεας την οποα μως η δια  κατασκεασε και χι ο Θες που τους εχε προειδοποισει τι αυτ δεν ταν για να το τρνε πως τα λλα. Η Εα εδ κανε διπλ αμαρτα. Πρτον δεν εμπιστετηκε το Θε και δετερον φαγε απ τον καρπ τον οποον αυτ τον θερησε φαγσιμον, αν και δεν ταν. Επειδ μως κατ την δια ταν, το τι φαγε, κατλυσε  νηστεα. Αυτ μοιζει με το να τρει κανες να μορφο μανιτρι επειδ  κποιος του επε τι τργεται, παρακοοντας την εντολ του ειδικο που του χει πει τι εναι επικνδυνο.   Προφανς ο ειδικς αυτς δεν του στρησε κποιο φαγητ στε να θεωρηθε τι του επβαλε νηστεα, αλλ τον ενημρωσε για τον επερχμενο κνδυνο, εν το φει. στερα απ αυτ, αφο η Εα πιασε συζτηση με το σαταν, οποιονδποτε καρπ, αν τους απαγρευε ο Θες να φνε, πλι θα τον τρωγε, αλλ αυτ εναι λλο θμα. 

Ερτηση 4η Γιατ μως ο Μγας Βασλειος κνει λγο για νηστεα στον παρδεισο; 

Απντηση: Ο Μγας Βασλειος μιλει γενικ  για την αξα  της νηστεας, τη σημασα, τη  σπουδαιτητα και την αναγκαιτητα αυτς  για τους ανθρπους, μετ την ξοδο των   πρωτοπλστων απ τον παρδεισο. τσι αυτ  που λει, χει το σκοπ του που τα λει και γνωρζει γιατ τα λει. Αν   μως   κποιος δε γνωρζει, γιατ τα λει,  ας μελετσει τα λλα ργα του Μεγλου Βασιλεου, και  δεν πειρζει που δεν γνωρζει το συγκεκριμνο.  Δεν εναι  σωστ   να   γνεται βασιλικτερος του βασιλως μλλον βασιλειτερος του Βασιλεου.