Sostika Logia

 

Τι σημανει,  «ο Κριος εγγς»; Σημανει αυτ που επε ο διος ο Κριος στους μαθητς Του, «  και ιδο εγ μεθ' υμν ειμι πσας τας ημρας ως της συντελεας του αινος »(Ματ.κη’,20). Αυτ το «μεθ' υμν ειμι»  δηλνει το εγγς και χι  το μακρν. Αλλ και ο λγος του Κυρου, « ου γαρ εισι δύο τρεις συνηγμένοι εις το εμν νομα, εκε ειμι  εν μέσω αυτν »( Ματ. ιη’, 20), προφανς δηλνει το εγγς και χι το μακρν.  Επσης ο λγος του Κυρου, «   ο τρώγων μου την σρκα και πίνων μου το αμα εν εμο μένει, καγ εν αυτ »(Ιω. στ, 56), προφανς δηλνει το εγγς και χι το μακρν. Ο Θες δε βρσκεται μακρν του ανθρπου  οτε τοπικ οτε χρονικ, « Εν αυτ γαρ ζμεν και κινομεθα και εσμν » (Πρ. ιζ’,28 ), πως επε και  ο Απστολος Παλος στους Αθηναους. Μπορε  να πει κανες τι το ψρι που βρσκεται μσα στη θλασσα εναι μακρν  απ αυτ;
Τι εναι μως αυτ που παρεμβλλεται ανμεσα στο Θε και στον νθρωπο με αποτλεσμα να μη αισθνεται αυτς τι «ο Κριος εγγς», και ο Ικωβος να  λει, « εγγσατε τω Θε, και εγγιε υμν » (Ιακ. δ’, 8 ); Αυτ το λει ο Ησαας με τα εξς λγια, «Μη ουκ ισχύει η χειρ Κυρίου του σσαί; εβάρυνε το ους αυτο του μη εισακοσαι; αλλ τα αμαρτήματα υμν διστσιν αναμέσον υμν και αναμέσον του Θεο, και δι τας αμαρτίας υμν απέστρεψε το πρόσωπον αυτο αφ᾿ υμν του μη ελεσαι.» (Ησ.νθ’,1-2).
Απ τα παραπνω φανεται τι  η φρση  «ο Κριος εγγς» δε σημανει μνο την  πρτη και δετερη  επ της    γης παρουσα του Κυρου, αλλ και κτι το πιο εσωτερικ και πλησιστερο. Σημανει και  αυτ που αναφρεται στην Αποκλυψη, « ιδο στηκα επ την θραν και κροω· εν τις ακοση της φωνς μου και ανοξη την θραν, και εισελεσομαι προς αυτν και δειπνσω μετ' αυτο και αυτς μετ' εμο »(Απ. γ’, 20). Ασφαλς εδ δεν πρκειται για τη θρα του σπιτιο, αλλ για τη θρα  της καρδις του ανθρπου. Ποιος νθρωπος μως ανογει την καρδι του στο Χριστ; Αλλ και αν κποιοι την ανογουν, πσοι  και ποιοι απ αυτος διχνουν απ αυτ τους λλους επισκπτες που εναι θρονιασμνοι εκε;   Αλλ και αν δεν τους διχνουν, δχονται  τουλχιστο να καθσει ο Χριστς στα για των αγων της καρδας τους τον αφνουν σε δευτερεουσα θση, γιατ  αγαπον κτι λλο περισστερο απ Αυτν; Αν συμβανει αυτ,  εναι ανγκη να ακουσθον, προς γνση και συμμρφωση,  τα  εξς λγια του Κυρου, « Ο φιλν πατρα μητρα υπρ εμ ουκ στι μου ξιος· και ο φιλν υιν θυγατρα υπρ εμ ουκ στι μου ξιος »( Ματ. ι’, 37).  Δεν εναι  λογικ να αγαπει κποιος οτιδποτε λλο περισστερο απ το Χριστ, γιατ   δεν εναι δικ του.  λα  σα χει, τα χει δσει ο Χριστς, τη μννα  τον πατρα του  και λα τα παιδι του.