Sostika Logia
Θεολογικές Ερωτήσεις
Τελευταία Ενημέρωση : 12/8/2017



 
11) Ένας ρώτησε, γιατί δεν επιτρέπεται να πει κανείς επί της γης ότι έφτασε στη θέωση;
12) Υπήρχαν άνθρωποι στη γη πριν από τον Αδάμ και την Εύα;
13) Είναι σωστό να λέει κάποιος, εγώ είμαι αυτός που είμαι και δε διορθώνομαι;
14) Είπε ο Θεός στους πρωτόπλαστους να νηστεύουν μέσα στον παράδεισο;
15) Θεολογικά πόσα είδη ανθρώπων υπάρχουν;
16) Τι είναι το πνεύμα μαθητείας;
17) Αν πας με το σταυρό στο χέρι, θα σε φάνε οι άλλοι;
18) Έχει ελαφρυντικά ο Πιλάτος που καταδίκασε το Χριστό;
19) Γιατί ο Χριστός ονομάζεται Εμμανουήλ;
20) Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;


<< Προηγούμενη Σελίδα   Επόμενη Σελίδα >>  



11) Ένας ρώτησε, γιατί δεν επιτρέπεται να πει κανείς επί της γης ότι έφτασε στη θέωση;

Για τους παρακάτω λόγους και όχι μόνο: α) Η Θεοτόκος δεν είπε, είμαι θεωμένη, αλλά, « και συ, Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το πνεύμα ». β) Ο Απόστολος Παύλος δεν είπε, είμαι θεωμένος, αλλά, « εγώ εμαυτόν ούπω λογίζομαι κατειληφέναι »( Φιλ. γ’, 13). γ) Ένας μεγάλος ασκητής δεν είπε είμαι θεωμένος, αλλά « δος μοι βαλείν αρχήν». δ) Ο Ιωάννης ο Θεολόγος δεν είπε είμαι θεωμένος, αλλά, βάζοντας τον εαυτό του μαζί με του άλλους, είπε, « Αγαπητοί, νυν τέκνα Θεού εσμεν, και ούπω εφανερώθη τι εσόμεθα· οίδαμεν δε ότι εάν φανερωθή, όμοιοι αυτώ εσόμεθα, ότι οψόμεθα αυτόν καθώς εστι »( Α’ Ιω. γ’, 2). Αφού «ούπω εφανερώθη τι εσόμεθα», πώς θα πει κάποιος από τώρα για τον εαυτό του ότι έγινε θεός κατά χάριν; Για το τώρα λέει, «νυν τέκνα Θεού εσμεν». Ύστερα από αυτά, αν κάποιος θέλει να πει για τον εαυτό του ότι έφτασε στη θέωση, είναι δικό του θέμα. Αλλά πώς θα λέει από το ένα μέρος είμαι θεός κατά χάριν και από το άλλο, ελέησόν με τον αμαρτωλό; Μπορεί κανείς να είναι αμαρτωλός θεός;

Αρχή

12) Υπήρχαν άνθρωποι στη γη πριν από τον Αδάμ και την Εύα;

Αν και, ακόμα και τα παιδιά του Δημοτικού γνωρίζουν ότι δεν υπήρχαν, ας  επιβεβαιώσουμε και εδώ το  ότι δεν υπήρχαν. Αυτό δεν το λέει κανείς, επειδή τάχα αυτός το ξέρει, αλλά το λέει η Αγία Γραφή με τα εξής λόγια που δε χωρούν αμφισβήτηση. « Αύτη η βίβλος γενέσεως ουρανού και γης, ότε εγένετο· η ημέρᾳ εποίησε Κύριος ο Θεός τον ουρανόν και την γην….. και άνθρωπος ουκ ην εργάζεσθαι αυτήν·……. και έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον, χουν από της γης, και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής, και εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν » Γεν. β’,4-7 ).  Αφού λέει  ότι, « και άνθρωπος ουκ ην εργάζεσθαι αυτήν », δηλαδή την γην,  ποιος θα πει ότι υπήρχε άνθρωπος  στη γη πριν  από τον Αδάμ; Αφού  πρώτος άνθρωπος,  όπως λέει  και ο Απόστολος Παύλος,  είναι ο Αδάμ, «εγέ¬νετο ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ εις ψυχήν ζώσαν· ο έσχατος Αδάμ εις πνεύμα ζωοποιούν·» (Α΄ Κορ. ιε΄, 45), ποιος θα  παρουσιάσει   άλλον άνθρωπο  πριν απ’ αυτόν;
 


Αρχή

13) Είναι σωστό να λέει κάποιος, εγώ είμαι αυτός που είμαι και δε διορθώνομαι;

Αν αυτός που λέει αυτό δεν πιστεύει στο Χριστό, έχει ελαφρυντικό. Αν όμως  το λέει ένας πιστός, όπως και να το εννοεί, δεν πρέπει να το ξαναπεί γιατί: α) Αν εννοεί ότι ο ίδιος  δε μπορεί να διορθωθεί, δεν είναι σωστό, γιατί στηρίζεται στις δικές του αδύναμες  δυνάμεις. β) Αν εννοεί ότι δε θέλει να διορθωθεί, δεν είναι σωστό, γιατί μπορεί τώρα να μη θέλει, αλλά μελλοντικά να θελήσει. γ) Αν εννοεί ότι ούτε ο Χριστός μπορεί να τον διορθώσει, δεν είναι σωστό, γιατί προσβάλλει τον Ίδιο το  Θεό. δ)  Αν εννοεί ότι ούτε άλλοι έχουν διορθωθεί, δεν είναι σωστό, γιατί τον διαψεύδουν χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που διορθώθηκαν.


Αρχή

14) Είπε ο Θεός στους πρωτόπλαστους να νηστεύουν μέσα στον παράδεισο;

Όχι, όπως φαίνεται από τα εξής λόγια: « από δε του ξύλου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, ου φάγεσθε απ᾿ αυτού· η δ᾿ αν ημέρα φάγητε απ᾿ αυτού, θανάτω αποθανείσθε »( Γεν. β’ 17). Αν αυτό  ήταν εντολή για νηστεία, θα επρόκειτο για ένα δένδρο που οι καρποί του θα αποτελούσαν κατάλληλη  τροφή.  Όμως τούτο το ξύλο   «του γινώσκειν καλόν και πονηρόν»  δεν ήταν  απαραίτητο  για φαγητό. Άρα  δεν πρόκειται για εντολή  νηστείας. Η εντολή να μη φάνε από «του ξύλου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν» και η προειδοποίηση «η δ’ αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού, θανάτω αποθανείσθε », δεν είναι εντολή για νηστεία, γιατί νηστεία δε σημαίνει αποφυγή φαγητών που αν τα φάει κανείς θα πεθάνει. Όταν απαγορεύεται να φάει κανείς κάτι, αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται οπωσδήποτε περί νηστείας, γιατί έτσι θα επρόκειτο περί νηστείας και, όταν απαγορεύεται να φάει κανείς ένα θανατηφόρο δηλητήριο.

Παραπάνω έγινε λόγος για την υλική  τροφή. Επειδή όμως νηστεία δεν είναι μόνο η αποχή από τροφές,  χωρίς να ανατρέψουμε τα παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι η εντολή στους πρωτόπλαστους ήταν εντολή υπακοής. Ως εντολή όμως υπακοής είχε σαν συνέπεια την υποταγή στο θέλημα του Θεού πράγμα που αποτελεί νηστεία, δηλαδή περικοπή των δικών τους θελημάτων. Μ’ αυτή την έννοια ήταν εντολή νηστείας προκειμένου να κατορθώσουν το «καθ’ ομοίωσιν» υπακούοντας στο θέλημα του Θεού. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι είναι σωστό να ισχυρισθεί κανείς ότι  είπε ο Θεός στους πρωτόπλαστους να νηστεύουν μέσα στον παράδεισο, όπως αναπτύχτηκε παραπάνω. Για να εγκωμιασθεί η νηστεία δεν είναι ανάγκη να την τοποθετεί κανείς με το ζόρι μέσα στον παράδεισο. Η νηστεία σχετίζεται και με το πένθος, όπως φαίνεται από τα λόγια του Κυρίου, «μη δύνανται οι υιοί του νυμφώνος πενθείν εφ’ όσον χρόνον μετ’ αυτών έστιν ο νυμφίος; Ελεύσονται δε ημέραι, όταν απαρθή απ’ αυτών ο νυμφίος, και τότε νηστεύσουσιν ». Στον παράδεισο όμως οι πρωτόπλαστοι δεν πενθούσαν, γιατί «μετ’ αυτών» ήταν ο Θεός. Έξω όμως από τον παράδεισο τα πράγματα άλλαξαν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

 

 

 


Αρχή

15) Θεολογικά πόσα είδη ανθρώπων υπάρχουν;

Δύο,  δηλαδή  όσοι και οι Αδάμ που είναι δύο, ο πρώτος και ο δεύτερος. « ούτω και γέγραπται· εγένετο ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ εις ψυχήν ζώσαν· ο έσχατος Αδάμ εις πνεύμα ζωοποιούν» »( Α’ Κορ. ιε’, 45).« ο πρώτος άνθρωπος εκ γης χοϊκός, ο δεύτερος άνθρωπος ο Κύριος εξ ουρανού» »( Α’ Κορ. ιε’, 47). Δεν υπάρχει άλλο είδος ανθρώπου. Οι άγγελοι και οι δαίμονες δεν  είναι άνθρωποι ούτε ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει άγγελος ή δαίμονας. Όταν λέγεται κάτι τέτοιο, δεν είναι οντολογικό αλλά σχηματικό 

 


Αρχή

16) Τι είναι το πνεύμα μαθητείας;

Πνεύμα  μαθητείας  είναι  το  χάρισμα  του   Αγίου   Πνεύματος   το    οποίο,   σε   όποιον   βέβαια   το   δέχεται  και  το  έχει,   αποκαλύπτει  τα  παρακάτω,  και  όχι  μόνο, και  τον  ενδυναμώνει, όταν   προσπαθεί   να  τα  βιώνει:
α)  Ότι  ένας  είναι ο  Καθηγητής, ο  Χριστός,  όπως  είπε  ο  Ίδιος,  « μηδέ  κληθήτε  καθηγηταί∙  εις  γαρ  υμών  εστιν  ο  καθηγητής, ο Χριστός.» (Ματ. κγ’, 10  ).
β)  Ότι   ό, τι  και  να  γνωρίζει, δεν  το  γνωρίζει  όπως  πρέπει  να  το  γνωρίζει,  σύμφωνα  με  τα  λόγια  του  Αποστόλου  Παύλου, « ει δε τις δοκεί ειδέναι τι, ουδέπω ουδέν έγνωκε καθώς δει γνώναι˙»  (Α’ Κορ. η’,2 ).
γ)  Ότι, επειδή  δεν  είναι  αυτάρκης,    έχει  να  πάρει  πολλά   και   από  τη  σοφία  που  έχει  δώσει  ο  Θεός  και  σε   άλλους, όπως  γράφει  ο  Πέτρος για  τη  σοφία  του Παύλου,  « καθώς  και  ο  αγαπητός  ημών  αδελφός  Παύλος  κατά  την  αυτώ  δοθείσαν  σοφίαν  έγραψεν  υμίν, »  (Β’ Πέτρ. γ’, 15  ).
δ)  Ότι, αν  διδάσκει  ο  ίδιος,  πρέπει  να έχει  υπ’ όψη  του,   εκτός  των  άλλων,  και  το,  «  ει  τις  λαλεί,  ως  λόγια  Θεού∙ » ( Α’ Πέτρ. δ’, 11 ). Αυτό  για  να    αισθάνεται  ως  μαθητής,  και να  μη  δέχεται   μέσα  του  καύχηση, όπως αναφέρει   ο   Απόστολος  Παύλος, « τις γαρ σε διακρίνει; Τι δε έχεις ο ουκ έλαβες; ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών; » (Α’ Κορ. δ’, 7).

 


Αρχή

17) Αν πας με το σταυρό στο χέρι, θα σε φάνε οι άλλοι;

Αυτό εξαρτάται από το ποιοι  θα είναι οι άλλοι.  Αν  αυτοί οι άλλοι είναι διώκτες του Χριστού, θα είναι και δικοί σου διώκτες σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, «ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσιν »( Ιω. ιε’, 20). Αν όμως οι άλλοι αγαπούν το Χριστό, τότε δε θα σε  φάνε αλλά  θα σε βοηθήσουν να φέρεις το σταυρό σου όπως και αυτοί θα φέρουν το δικό τους. Πάντως  σε κάθε περίπτωση δε θα σε φάει κανείς, αν δεν το επιτρέψει ο Θεός.  Αν όμως επιτρέψει ο Θεός να σε φάνε, αυτό θα είναι για σένα στέφανος δόξης, γιατί θα συμμετέχεις στο πάθος του Κυρίου και κατά συνέπεια και στην Ανάσταση Αυτού, « είπερ συμπάσχομεν ίνα και συνδοξασθώμεν » ( Ρω. η’, 17).

 


Αρχή

18) Έχει ελαφρυντικά ο Πιλάτος που καταδίκασε το Χριστό;

Ασφαλώς έχει ελαφρυντικά, γιατί πράγματι βρέθηκε σε δύσκολη θέση με τις πιέσεις που δέχτηκε.  Όμως, παρ’ όλες τις διαφωνίες του με τους Ιουδαίους, όσον αφορά στην καταδικαστική απόφαση, δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί και ανεύθυνος. Χαρακτηριστικά είναι για το θέμα αυτό τα λόγια του Κυρίου προς τον Πιλάτο, «ουκ είχες εξουσίαν ουδεμίαν κατ’ εμού, ει μη ην σοι δεδομένον άνωθεν διά τούτο ο παραδιδούς με σοι μείζονα αμαρτίαν έχει.» (Ιω. ιθ΄, 11). Τα λόγια αυτά μειώνουν μεν την ευθύνη του Πιλάτου έναντι της ευθύνης των υπευθύνων αρχόντων των Ιουδαίων, αλλά δεν την εκμηδενίζουν κιόλας. 


Αρχή

19) Γιατί ο Χριστός ονομάζεται Εμμανουήλ;

Ο Χριστός ονομάζεται  Εμμανουήλ, που σημαίνει ο Θεός είναι μαζί μας,  γιατί ως άνθρωπος,, δηλαδή ο Υιός του ανθρώπου, έχει μέσα Του το πλήρωμα της Θεότητας, σύμφωνα με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, «εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητας σωματικώς» (Κολ.β΄, 9). Έτσι φέρνει τους ανθρώπους κοντά στο  Θεό τους από τον Οποίον έχουν απομακρυνθεί. 

 


Αρχή

20) Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;

Και βέβαια η κότα έκανε το αυγό, γιατί ο Θεός δημιούργησε πρώτα «…..παν πετεινόν πτερωτόν κατά γένος……και ευλόγησεν αυτά ο Θεός, λέγων·…..και τα πετεινά πληθυνέσθωσαν επί της γης» ( Γεν. α’, 21-22). Αφού λοιπόν η κότα είναι πετεινό, για να «πληθυνθεί επί της γης», έκανε το αυγό.

Αρχή



<< Προηγούμενη Σελίδα   Επόμενη Σελίδα >>